webkhaklink

بيانيه شماره 8 مهندس موسوي

2009-06-25T04:06:00.001-07:00

بيانيه شماره 8 مهندس موسوي :با ترفندهايي كه ماهيت آن روشن است از صحنه بيرون نمي روم/تداوم اعتراض در چارچوب قانون ضامن دسترسي به اهداف شماست
۴ تير ۱۳۸۸ ساعت ۱۵:۰۱
مهندس میرحسین موسوی بیانیه شماره 8 خود که حاوی نکات مهمی درباره وارونه جلوه دادن واقعیت ها ، کوتاه نیامدن از استيفاي حقوق ملت ايران كه امروز به خون به ناحق ريخته شده جوانان اين كشور آبياري شده ، چگونگی ادامه یافتن اعتراض ها در عین حفظ آرامش و پرهيز از ايجاد تنش و ... است را در اختیار سایت «کلمه» قرار داد. متن کامل بیانیه به شرح زیر است:
بسمه تعالي مردم هوشيار و شريف ايران طي روزهاي اخير صدا و سيما، خبرگزاريهاي دولتي، برخي روزنامه هاي دولتي و سايتهاي اينترنتي وابسته به دولت و روزنامه كيهان، بخش عمده اي از فضاي خود را به وارونه جلوه دادن آنچه قبل، حين و پس از برگزاري دهمين انتخابات رياست جمهوري ايران رخ داد، اختصاص داده اند. آنها با استفاده از امكاناتي كه متعلق به شماست، نه تنها به پنهان ساختن تخلفات و حوادث دلخراشي كه در ايام اخير اتفاق افتاد مي پردازند بلكه مسئولان مستقيم و غيرمستقيم آن را كسي معرفي مي كنند كه تنها شما را در مسير احقاق حقي كه داشته ايد همراهي كرده است. واقعيتي كه آنان بيهوده تلاش مي كنند ناديده انگارند آن است كه در اين انتخابات تقلبي بزرگ اتفاق افتاده و پس از آن، معترضان به اين وضعيت به گونه اي غيرانساني مورد هجوم قرار گرفته و كشته، زخمي و يا بازداشت شده اند. اگر با مسببين جنايت كوي دانشگاه در 18 تير 1378 به گونه اي مناسب و قانوني برخورد مي شد امروز شاهد تكرار آن فجايع در ابعادي وسيع تر و وارونه جلوه دادن واقعيتها به گونه اي جسورانه تر نبوديم. همان ها هستند كه هنوز با اتكاء به امكاناتي كه متعلق به عموم مردم است در راستاي منافع گروهي خود بي پروا به دروغ گويي و پرونده سازي براي ديگران ادامه مي دهند و افعالي را كه خود عامل آن هستند را به بنده نسبت مي دهند. آنان غافلند كه موسوي با اين ترفندهايي كه ماهيت آن براي همه مردم روشن شده است از صحنه بيرون نمي رود. آنچه در اين روزها رخ داد اصل نظام جمهوري اسلامي را كه ميراث امام بزرگوار و شهداي گرانقدرمان است هدف قرار داده و اين چيزي نيست كه بتوان به سادگي از كنار آن گذاشت و با طرح اتهاماتي اينگونه و تهديد به محاكمه از آن صرفنظر نمود. من نه تنها از پاسخ گويي در برابر اين اتهامات واهمه اي ندارم بلكه آمادگي دارم تا نشان دهم چگونه مجرمان انتخاباتي در كنار مسببان اصلي اغتشاشات اخير قرار گرفتند و خون مردم را بر زمين ريختند و اكنون كوشش مي كنند صحنه هايي را كه صدها شاهد و دهها تصوير آن را گواهي مي دهند به گونه اي ديگر جلوه دهند؛ آماده ام تا نشان دهم چگونه كساني كه عملشان در راستاي ايجاد هرج و مرج در كشور؛ تضعيف نظام و منافع بيگانگان است تلاش نمودند به بهانه تخريب‌گريهاي عناصري نامعلوم، جنبش سبز شما را اغتشاشگري و وابسته به بيگانه معرفي كنند؛ ولي حاضر نيستم به خاطر مصالح شخصي و هراس از اينگونه تهديدها از ايستادگي در سايه شجره سبز استيفاي حقوق ملت ايران كه امروز به خون به ناحق ريخته شده جوانان اين كشور آبياري شده است لحظه اي صرف‌نظر نمايم. از مجموع آراي ريخته شده در صندوقها تنها يك رأي متعلق به من است و شما به خوبي مي دانيد كه مشكل آنها با ميليونها رأيي است كه جوابي براي سرنوشت آنها ندارند. باز هم از عموم ملت شريف ايران متواضعانه درخواست مي كنم با حفظ آرامش و پرهيز از ايجاد تنش، در دام بدخواهان كه كوشش مي كنند اين حركت گسترده اجتماعي را شورش و اغتشاش و وابسته به بيگانه قلمداد كنند، نيافتند و با زيركي و هوشياري كه ويژگي ممتاز شماست اين توطئه ها را مهار نمايند. تداوم اعتراض در چارچوب قانون و با رعايت اصول و مباني نشأت گرفته از انقلاب اسلامي راهبرد اصلي است كه ضامن تداوم و دسترسي به اهداف شماست. دشمن خارجي با همراهي ياران جاهل و طماع خود در داخل بر آنست كه مطالبات اين حركت عظيم خودجوش را به خوارج بيرون از نظام نسبت دهد و حتي الله اكبرهاي از دل برآمده شما را چون قرآنهاي سر نيزه معرفي كند. بر ماست كه با رفتار و گفتار خود اين توطئه شوم را خنثي نماييم. برادر و خدمتگزار شما – ميرحسين موسوي چهارم خرداد 1388

http://www.kalemeh.ir/vdcc.xqoa2bq40la82.txt

آيا اتفاق جديدی افتاده است؟(دکتر سید مرتضی مرديها)

2009-06-23T09:43:00.000-07:00

برخی بر اين باورند که در ۲۲ خرداد ۸۸، جمهوری اسلامی به حکومت اسلامی تغيير ماهيت داده است. اين گفته تا چه حد مقرون به حقيقت است؟ پاسخ من اين است: تقريباً تا هيچ حد؛ در اين روزها اتفاق بیسابقهای روی نداده است. بله، اين البته راست است که رفتار حکومت در آنچه انتخابات دهم ناميده میشود، و نيز در حوادث متعاقب آن، قدری صريحتر و بیپرواتر بهنظر میرسد، اما اين کرگوشیِ مزمنِ بسياری از فعالان سياسیِ منتقدِ حکومت و معتقد به اصلاحات بوده که باعث شد سران حکومت مجبور شوند صدای خود را چنان بلند کنند که همچون صورِ اسرافيل بالاخره در گوش اين حضرات فرو رود. کداميک از اين کارها قبلاً روی نداده بود؟ کداميک از اين سخنان پيشتر گفته نشده بود؟سران واقعی قدرت در طول بيست سال گذشته، و از نخستين روزهای آن، با صراحتی کمنظير در قول و فعل خود، بارها و بارها بر اين تأکيد کردند که کمترين اعتقادی به دمکراسی، به اصلاح، به مشارکتِ جدیِ حتی نزديکترين ياران و همرزمان و همراهان سابق ندارند. گفتند و نشان دادند که از هر ابزاری برای به حاشيه راندن آنان استفاده میکنند، و هيچ چيز، دقيقاً هيچ چيز، مثلاً اين که در گذشته چه فعاليتهای مهم و سرنوشتسازی برای ايجاد و نجات اين نظام انجام دادهاند و تا چه اندازه يار وفادار و مورد تأييد و وثوق بنيانگذار اين نظام بودهاند، کمترين تأثيری در تلقی آنان به عنوان دشمن، يا لااقل رقيبی که اگر تابع مطلق نمیشود، بايد بکلی مضمحل گردد، نخواهد گذاشت. تمامی تلاشهای طاقتفرسای اين جريانات (از نهضت آزادی، و ملی- مذهبیها تا سازمان مجاهدين انقلاب و مجمع روحانيون مبارز و اخيرتر جبهة مشارکت) و نيز بسياری از شخصيتهای مستقل اما نزديک به اين تفکرات (حتی در خارج از کشور)، در خصوص ابراز اسلاميت و حتی ولايت و/يا داشتنِ ارادة اصلاح و نه تخريب، و نيت تقويت نظام و نه براندازی آن، ذرهای مورد قبول ارکان اصلی و هستة سخت قدرت در اين نظام واقع نشد؛ نه به اين دليل که آنرا باور نداشتند و دروغ میپنداشتند، نه، صرفاً به اين سبب که يک حکومت مطلقه میخواستند که هيچ مزاحمی نداشته باشد؛ فرقی نمیکرد که مذهبی باشند يا نه، خوش طينت و خوش نيت يا نه، وابسته به خارج يا نه، يار امام يانه. و هر چه آن جماعت در اين کار کوشيدند، از اين سو جز تکذيب و تحقير پاسخی نگرفتند و عجب که کماکان بر اين سيره پای فشردند: در اين که اميد بورزند و بدهند که میتوانند به حکومت بقبولانند که نفع آن در لااقل اندکی مشارکت و اندکی دمکراسی و برخی اصلاحات حداقلی است. بيائيد انصاف بدهيم که هستة سخت حکومت به چه زبانی بايد به اين جماعت میفهماند که: من تمام قدرت را میخواهم؛ اصلاح هم نمیخواهم؛ هرگونه مقاومتی را هم بهشدت درهم میشکنم؛ و پروای هيچ چيز هم ندارم. برای هر کسی که درک معتدلی داشت، معلوم بود که ماجرای تأييد نامزدی رياست جمهوری آقای خاتمی، محصول يک برآورد تاکتيکی از جانب قدرت حاکم بود که اصلاً غلط هم نبود؛ اين که اوضاع، از قضا و بهشکلی ناباور برای همه، به سمتی رفت که ايشان با چنان رأيی برنده شد، يک حادثة غيرقابل پيشبينی بود؛ و چون غيرقابل پيشبينی بود، فرصتی نبود تا بلافاصله چارهای انديشيده شود. اما مشکلی هم نبود،؛ او بهزودی در تنگنا قرار گرفت و انبوهی از مصائب بر سر و روی او ريخت و جسارت و شجاعتی هم نداشت که لااقل کناره گيرد. پس انتظار تکرار دوران او از دو جهت خطا بود: هم اين که نمیگذاشتند، هم اين که اگر هم میگذاشتند، در عمل بيفايده بود. در ماجرای ۸۴ تصور دستاندرکاران اين بود: مردم مهم نيستند؛ اگر در رأی دادن خطا میکنند، ما خطايشان را اصلاح میکنيم. حال چگونه انتظار میرفت که در ۸۸ چيزی عوض شود؟ ما هرگز جمهوری نبودهايم، که بخواهيم جمهوری بمانيم.بله، اين هم راست است که بسته به برخی خصايل روانی فلان امير و فلان مدير و فلان ژنرال ...، گاهی فشارها اندکی، فقط اندکی، کمتر يا بيشتر بوده است، اما در مجموع تفاوت چندانی در وضع و حال نبوده است. آنان که به هر قصد و نيتی در اين فهم بديهی مردم خدشه کردند، اينک در سلولها در حال تفکرند. آيا به اشتباه خود پی میبرند؟ اميدوارم، گرچه مطمئن نيستم.برغم اين تفاصيل اما، شبهانتخابات ۸۸ باوجود خساراتش، شکست مردم نبود. کارناوالهای شادی، که در هفتههای منتهی به ۲۲ خرداد راه افتاد، جلوههای جذابی از اميد و شادی و دست و رقص و همدلی و غمگساری و نوستالژی روزگاران خوش پيشکش اين مردم خموده کرد. درست که غرور آنان را، بهشکلی حيرتآور که خالی از اشکال وخيم خود-ديگر آزاری نبود، شکستند، و عزيزانی را به خون نشاندند، ولی مردم اگر آنچنان که میخواستند پيروز نشدند، شکست هم نخوردند؛ يعنی وضعشان بدتر از قبل نشد. از اين آراء بيسابقة که برخی طمع مشروعيت میبردند، چنان وضعی بههم برآمد که ايران و دنيا، حتی آنان که از شدت خودفريبی و تخيل مثبت، چشم و گوش بر واقعيات بسته بودند، ناچار از فهم اين شدند که ما در چه وضعيتی هستيم. جداً بر اين باورم که چيزی روی نداده که بارها و بارها روی نداده بوده باشد، مشکل فقط اين بود که برخی اصرار داشتند، بهرغم انبوه شواهد، برای منافع يا از سر ترس يا عادت يا محافظهکاری يا پاسيفيسم افراطی و مضحک، آينة شبانه را ترجمة صبوح کنند. اين که اين بار رسوائی قدری بزرگتر و قدری صريحتر بود، اصل ماجرا را چندان عوض نمیکند؛ ما همانيم که بوديم. با اين حال، اگر آنچه رخ داد کمک کرده باشد تا اينک خردهبهانهها هم از ميان برخاسته و اميد رود ديگر هيچ اصلاحخواهی در پی اغفال خود و خلق برنيايد، و برای تغيير اين وضع، راهی به جز شکايت بردن به خدا و/يا تکدی لطف از خدايگان در پيش گيرد، دستاورد بدی نيست. آيا در آينده ديگر کسی تکمضرابهای انتخاب ميان بد و بدتر را ساز خواهد کرد؟ آيا ديگر هيچ حزب و گروه و فردی در هيچ انتخاباتی، به هر بهانه و توجيهی،"نامزد" معرفی خواهد کرد؟آيا کسی در تمام تاريخ، وضعيتی سراغ دارد که، از حيث اخلاق، ميان ادعا و عمل، اين ميزان فاصله باشد؟ در عين حال، آيا کسی در تمام تاريخ، وضعيتی سراغ دارد که اين سان با بیپروائی، با تحقير کردن تمامی معيارهای درک بديهی و عقل جمعی و سنجش بيطرف، همة عالم جز خود را به هر صفت زشتی متهم کند، در حالی که ماجرا به وضوح معکوسِ اين است؟ و آيا واقعاً اين موارد فقط در اين چند روز رخ داد؛ يا ديرزمانی است که بود؟اما راجع به آينده و اينکه چه بايد کرد و چه واقع میشود. من در کتابها و مقالات خود نوشتهام که انقلاب يک فعاليت برنامهريزی شده نيست. يک واقعة بسيار کمياب است. هميشه همه جا پتانسيل شورش در مردم ناراضی هست؛ کم يا زياد. اين حکومتها هستند که، در قريب به اتفاق موارد، نمیگذارند شورشها بدل به انقلاب شود و انقلاب پيروز. انقلابها فقط در صورتی پيروز میشوند که يا حکومت در ضمن جنگهای شديد و/يا ورشکستگی شديد مالی به شدت ضعيف شده باشد که اصلاً نتواند نيروی ضد شورش بسيج کنند (مثل انقلاب روسيه) يا اصلاً حکومت مرکزی مقتدری در کار نباشد (مثل انقلاب چين)، يا حکومت به دليل دلرحمی يا سستعنصری حاکم نتواند به موقع و با شدت شورش را سرکوب کند (مثل انقلاب ايران و فرانسه). اين وضعيتها بسيار کميابند و به همين سبب انقلاب پديدهای است بشدت کمياب. شايد در کمتر موقعيت تاريخی پتانسيل مخالفت و شورش به اندازه ايران امروز بوده باشد ولی سرکوب شديد و کنترل پليسی چندلايه مانع از پيشرفت هر حرکتی بوده است. من بشدت علاقمندم که اين تبيين نادرست باشد؛ مشتاقم که نظريهام عملاً ابطال شود، ولی ظاهراً هنوز هم حتی، واقعيات گواه صحت آن است.اين انتظار که اکثريت کسبه و کارمندان، يا حتی اقليتی قوی از آنان اعتصاب کنند، انتظار زيادی است. قطعاً برای بسياری زندگی در اين وضع بشدت ارزان و بيقدر شده است، اما شايد نه برای اکثريت؛ و تازه اين جمعيت هم (حال اقليت گسترده يا اکثريت) غالباً از سوی خانوادههايشان تحت فشارند که کاری نکنند که جان بر سر آن بگذارند. میماند فئة قليلهای که آن هم در چنبرة ناهماهنگی درونی و فشار بيرونی، کارآمدیِ محدودی دارد. بنابراين اگرچه اميد میرود که مخالفتهای مدنی مردم تداوم يابد و اين نظام لااقل برای چنين کارهائی مجبور به پرداخت هزينه شود، اما بايد تا همين جای کار را هم موفقيتی بزرگ دانست. اين تصور که اگر اوضاع کمکم آرام گيرد، نااميدی غالب میشود و احساس شکست درمیگيرد، اگرچه در مقام توصيف احوال مردم تا حدی راست است، اما بايد نسبت به آن هشدار داد. به هم اميد دهيم که راه درازی در پيش است و هيچ چيز پايان نيافته؛ افول برخی هيجانات ستودنی نبايد تعجب زيادی برانگيزد. بخش نه چندان کمی از مردم چه بسا در همين اوضاع درپی اين برآيند که، با برخی حمايتهای ناروا و ضد انسانی، از اين نمد کلاهی برای خود بسازند. بسياری هم ناراضیاند اما نه در حدی که جان خود را در معرض تهديد جدی قرار دهند. باقيمانده هم ممکن است از ضعف امکانات ارتباطی و فشار کنترل شديد و اخراج و دستگيری و زندان و ... کمتوان باقی بمانند. پس عجله نکنيم و در مورد نتيجه زودرس زياد خوشبين نباشيم. قطعاً روزی جشن استقرار انسانيت خواهيم گرفت، ولی آن روز معلوم نيست چندان نزديک باشد؛ چون انسانهای بد کم نيستند و انسانهای خوب هم غالباً نسبت معقولی ميان پوست و گوشت و خون و داغ و درفش و سرب نمیبينند. شجاعان و شهادتطلبان هم کماند و در عسرت و فشار. پس اميد را درازمدت تعبير کنيم و از همين دستاورد فعلی هم خشنود باشيم؛ به روشهای ديگر فکر کنيم؛ و از انساندوستان جهان استمداد کنيم.

عکس مراسم میرحسین در میدان امام خمینی

2009-06-18T10:43:00.000-07:00

عکس

2009-06-18T09:31:00.000-07:00

حامیان میرحسین موسوی امروز در میدان امام خمینی(ره) تجمع آرام برگزار خواهند کرد/احتمال حضور میرحسین موسوی در تجمع میدان امام خمینی(ره)

2009-06-18T01:54:00.001-07:00

کلمه- حامیان میرحسین موسوی امروز فقط در میدان امام خمینی(ره) تجمع آرام برگزار خواهند کرد.
به گزارش کلمه، در این تجمع آرام که از ساعت 4 بعد از ظهر روز پنج شنبه آغاز خواهد شد، احتمالا میرحسین موسوی نیز شرکت خواهد کرد. شایان ذکر است هر تجمع دیگری در هر نقطه از تهران مربوط به حامیان مهندس میرحسین موسوی نمی باشد. پیش از این برخی رسانه ها مکان های دیگری را برای برگزاری تجمع آرام حامیان میرحسین موسوی اعلام کرده بودند. اخبار تکمیلی درباره حضور میرحسین موسوی در تجمع آرام امروز متعاقبا از طریق «کلمه» ارسال خواهد شد.

مصاحبه ی استاد شجریان با بی بی سی:

2009-06-17T21:25:00.000-07:00

codebase="http://active.macromedia.com/flash2/cabs/swflash.cab#version=7,0,0,0"
type="application/x-shockwave-flash" align="middle">

FlashVars="skinSrc=http://faiiazkhak.googlepages.com/skin1.swf&mediaSrc=http://faiiazkhak.googlepages.com/shajarian-bbc.flv&autoRewind=0&hasFullMode=0&startInFullMode=0&fullModeMouseHide=1&hasPlayPause=1&hasStop=1&hasSeeking=1&hasBackAndForward=1&textStyle=regular&textAlign=left&hasMute=1&hasVolume=1"
quality="best"
bgcolor="#000000"
width="363"
height="166"
swLiveConnect="true"
menu="false"
wmode="window"
salign="TL"
type="application/x-shockwave-flash"
pluginspage="http://www.macromedia.com/shockwave/download/index.cgi?P1_Prod_Version=ShockwaveFlash">

پوتین ات را در بیاور!

2009-06-17T09:00:00.000-07:00

پوتین ات را در بیاور!
صد سال است با پوتین ات روی سرنوشت من راه می روی
بیراه می روی!
گمراه می روی!
پوتین ات را دربیار، در سرزمین مقدس من
حتی اگر متولی مسجد
که باید به تو هشدار داده باشد
« در این مکان با پوتین راه نروید»
چیزی به تو نگفته باشد
پوتین ات را دربیاور!
ما چکمه ها خورده ایم
و زیر پوتین ها لگد شده ایم
پدر بزرگ های ما دست های شان زیر پوتین پدربزرگ های تان
مادران مان پای شان زیر پای پدران تان
و پاهای برهنه ما زیر پوتین سنگین شما
می گوید کفش آدیداس غربی است
می گوید کفش روباز زنانه فاسد است
می گوید کفش پاشنه بلند زنانه انحراف اخلاقی دارد
می گوید کفش قرمز کثیف است
می گوید پای بی جوراب زنان حرام است
می گوید گیوه کثیف پاک و تمیز است
می گوید پابرهنه ها! آه! پابرهنه ها!
پای برهنه ما و پوتین زمخت شما
صد سال است با پوتین روی سرنوشت من راه می روی
بیراه میروی!
گمراه می روی!
می گویم دریای خزر حوض خانه من است
آن که داستان « این سه زن» را نوشته بود گفته است
هر سه مرد گفتند: دریای خزر حوض خانه ماست
ما در این حوض، غروب را...
با چشم های مان قطره قطره نوشیدیم
و زیر نگاه های هیز سگ های نگهبان
برای شنا سراپا لباس پوشیدیم
و از ترکمن صحرا تا آستارا
چشم انداز خزر را دیدیم
پوتین ات را دربیاور!
وقتی به حوض خانه ما پا می گذاری
ما دو برادر بودیم، تو برادر بزرگتر،
و سهم من همیشه کوچکتر بود
و تو هر روز برادری تازه می زایی
هر روز یکی از در تو می آید
اول برادری اش را با تو اثبات می کند،
بعد سهم اش را از من می گیرد
و هر روز سهم من کوچک تر می شود
هر روز مرا کوچک تر می کنی
مرا که پابرهنه ام
و تو! با پوتینی بر پایت!
امروز برادر احمق من منفجر شد
تا شیاد ترین رفیق تو پیروز شود
پوتین ات را از روی پایم بردار
می خواهی که بترسم از چکمه ها تا زیر پوتین تو له شوم
من از چکمه ها می ترسم، می ترسم، می ترسم
و او می ترسد از پابرهنه ها و پوتین تو را می خواهد
برای آن که پاهای برهنه را با پوتین تو له کند
با چکمه های آمریکایی
با پوتین های روسی
با پاهای برهنه ایرانی

بيانيه شماره 3 کروبی

2009-06-17T06:42:00.000-07:00

بيانيه شماره 3
فراخوان كروبي براي راهپيمايي روز جمعه
بسمربالشهدا والصديقين
ملت بزرگ ايرانحماسه 25 خرداد شما در راهپيمايي آرام از ميدان امام حسين تا ميدان آزادي تهران دو نشان بر چهره ايران گذاشت: اول، اعتراض ملت به خيانت دولت در امانتي كه به آنها سپرده شده بود و آرايي كه مالك حقيقي آنها مردم ايران بودند و ارباب دولت ربودند؛ دوم، آرامش و متانت ملت در شيوه اعتراض كه در فضايي سرشار از سكوت برگزار شد كه سكوت سرشار از ناگفتههاست.متاسفانه كساني كه عظمت اين رفتار مدني مردم تهران و ديگر شهرهاي ايران آنان را ميآزرد كوشيدند با اتهامافكني و مهندسي آشوب – كه چون مهندسي انتخابات در آن زبردست هستند – برخي رفتارهاي اعتراضآميز مانند آتشزدنها و تخريبها را به نام ملت ايران و حاميان اصلاحات و تغيير بنويسند و در اين جريان گروهي از همميهنان در ميدان آزادي و كوي دانشگاه به شهادت رسيدند. من با تسليت اين شهادتها اعلام ميكنم اين ملت از آشوب به دور است و اينان ميخواهند با هراساندن مردم كوچه و خيابان از آشوب و بزرگنمايي آنها در صداوسيما و رسانههاي وابسته و سانسور رسانههاي آزاد اصل اعتراض ملت را ناديده بگيرند چراكه اگر صداقت داشتند بهجاي نمايش صحنههاي خشونتبار بعد از راهپيمايي 25 خرداد شكوه اصلاحطلبانه و صلحطلبانه بودن اين راهپيمايي ملي و ميليوني را نشان ميدادند.اينجانب كه خود در روز 25 خرداد قطرهاي از درياي حضور شما در خيابان آزادي بودم ضمن دعوت به حضور ملت در ميادين اعتراض نسبت به توطئه به آشوب كشيدن اجتماعات از سوي عناصر مشكوك هشدار ميدهم كه هدف نهايي اين اقدامات پايان دادن به حضور شما ملت عزيز است. ذرهاي در تداوم حضور خود و ذرهاي در مشكوك بودن اين آشوبها ترديد نكنيد.اينجانب از آنجايي كه انتخابات 22 خرداد را نامشروع ميدانم و نتايج برآمده از آن را قبول ندارم و اين فرد را براي رياستجمهوري اسلامي ايران به رسميت نميشناسم از همه مردم تهران دعوت ميكنم ساعت 11 صبح روز جمعه 29 خرداد 1388 با لباس سياه به نشانه سوگواري براي شهداي راه جمهوريت نظام اسلامي ايران از ميدان 7تير تا محل برگزاري نماز جمعه تهران حضور يابند و با حضور آرام و آگاهانه خود اعتراض خويش به انتخابات را اعلام كنند و خواسته ابطال انتخابات نامشروع 22 خرداد 88 را به گوش عاليترين مقام كشور برسانند.حضور شما در نماز جمعه تهران – كه به امامت رهبری نظام برگزار ميشود – باطلكننده القائات افرادي است كه معتقدند اصلاحطلبان خواهان آشوب و حركت در وراي چارچوبهاي قانون هستند. قانون اساسي به همه شما اين حق را داده است كه در خيابانها حضور يابيد و بدون هرگونه تخريب به اموال عمومي صداي خود را به گوش حاكمان برسانيد و به نشانه جدايي خود از صفوف اخلالگران مشكوك با نشانهاي سياه خويش را از ايشان جدا سازند.
مهدي كروبي
27 تيرماه 88

مهاجرانی

2009-06-16T20:44:00.000-07:00

عطاءالله مهاجرانی، مکتوب:
دستگیری ابطحی نشانه ای است که موج دستگیری ها از این هم فراتر خواهد رفت. پیداست نظام می خواهد با مشت آهنین صدای مردم را خاموش کند. این صدا را چگونه باید به گوش نظام رسانید که بخواهد و بتواند این صدا را گوش کند.به نظرم همان جمعیت میلیونی که در راهپیمایی صدای سکوت در روز دوشنبه ایران و جهان را تکان داد؛ اگر بخشی از آن هم در نماز جمعه شرکت کند و با صدای بلند بخواهد که رایش پس داده شود، نمی توانند نماز جمعه را سرکوب کنند یا مثل گذشته نماز گزاران را کتک بزنند.نماز جمعه فرصتی است، که رهبری نظام صدای مردم را مستقیما بشنود... بگذاریم یک بار هم که شده صفوف نماز جمعه رکورد تازه ای پیدا کند...